Kalendarz » Polska

DWOJE NA WZGÓRZU

Autor: Tomasz Marek Sobieraj 1 listopada 2014,

DWOJE NA WZGÓRZU – Tomasz Marek Sobieraj !!!

Jest to miejsce dosyć osobliwe.
Łagodne wzgórze i grupa drzew na nim
zwarta niczym rycerze w szyku bojowym.
Wokół równina porośnięta trawami.
Niebo szaroniebieskie, monumentalne chmury,
a wszystko nieruchome, jakby wstrzymane silną ręką.
Jest to moment niemal doskonały,
rzekłbyś – pejzaż idealny,
podobny obrazom Constable'a. Może tylko
brakuje pierwszego planu. Ale
ta drobna niedoskonałość jest tylko pozorna,
to genialny artystyczny zabieg, kompozycja bowiem,
widziana z drugiej strony,
zawiera rzekę, krętą jak Meander,
która szeroką doliną przecina mokre łąki i torfowiska.
Zatem, gdy do wzgórza podejść od południa,
idziesz przez krajobraz z gęstymi chmurami
a stopy nikną ci pośród traw,
od północy zaś idąc mijasz olchy i łopiany,
przechodzisz przez rzekę, trafiasz na brzeg
– dosyć stromy – na nim lisie jamy i gęste zarośla.
Żadna droga, najskromniejsza ścieżka cię nie poprowadzi;
trzeba jednak przyznać, że szlak jest ciekawy, szczególnie
wersja północna. Bo gdy na brzegu rzeki staniesz,
u stóp wyniosłości, pośród gałęzi splątanych
dojrzysz ukryte schody. Prowadzą na szczyt wzgórza,
jak na szczyt piramidy
zagubionej gdzieś w lasach Jukatanu. Gdy jesteś sam,
odczujesz ten lekki niepokój, który zawsze tak przyjemnie
w miejscach tajemniczych i nieznanych
ściska wnętrzności; jednak ciekawość poprowadzi cię dalej,
w górę kamiennych stopni. Zadyszany, staniesz
pośród rycerstwa drzew wspomnianego na początku – głównie
dęby, buki, jakieś lipy; trochę krzewów; skromne kwiaty
wychylają się ku słońcu. Gałęzie trą o siebie,
brzmi to jak szczęk broni. Krzyk ptaków
rozlegnie się po chwili i trzepot skrzydeł przeraźliwy
sprawi, że odczujesz dziwny chłód, nawet jeśli panuje upał.
Pójdziesz dalej, szerokim grzbietem, i po kilku krokach
ujrzysz grób. Dosyć stary, pokryty mchem
i porostami. Na nim słowa i daty wykute w kamieniu,
które mówią więcej niż opowieść ślepego starca.

„Hier ruhen unse… Eltern.
Emilie Patzer geb. Zich * 29.6.1847 † 31.5.1926
Gottlieb Patzer * 8.1.1844 † 16.1.1926
Nach überslandenen Leiden
Ruft uns Gott zu ewigen Freuden“.
...

DWOJE NA WZGÓRZU (2)

Drzewa ich pamiętają.
Istnieli tak po prostu,
odruchowo i banalnie,
jak trawa, owad, ptak.
Nie stworzyli koncertów,
powieści ani fresków.
Wierzyli, że śmierć jest dobra,
gdy wyzwala z cierpienia,
a ich drżące dusze
nie ulękły się potęgi rozumu.

Drzewa szumią.
„Warte nur, balde
Ruhest du auch“.
Zaczekaj.
Rychło i ty spoczniesz.
Wędrowcze.
Zaczekaj.

...

Tomasz Marek Sobieraj @^ / Krytyka Literacka /

 

Oddaj swój głos:
(9)
(>0)

Biznes »

3 lutego 2016 Regionalne Property Forum Katowice 11-12 lutego 2016 r. Międzynarodowe Centrum Kongresowe w Katowicach   Główne tematy...
28 stycznia 2016 Europejski Kongres Gospodarczy po raz ósmy zagości w Katowicach Główne nurty tematyczne   Katowice, 28 stycznia...