Kalendarz »

    Brak wydarzeń.

835. PL Maria Jarosz Baśń o Ogrodzie Szczęścia

12 października 2014,
Polska 
województwo mazowieckie 
Warszawa

kategoria twórcza B

kategoria wiekowa  V klasa

Społeczna Szkoła Podstawowa nr 10 STO im. kard. Stefana Wyszyńskiego

04-175 Warszawa

Ostrobramska 72

nauczyciel: Małgorzata Białek                   

Baśń o Ogrodzie Szczęścia

 

            Dawno, dawno temu w pewnym królestwie żyła dziewczynka, sierota, która pracowała, by zarobić chociaż na kawałek chleba. Służyła na zamku u samego króla. Choć była tylko służką, zawsze darzyła każdego mieszkańca szczerym uśmiechem. Miała też wielki dar - potrafiła słuchać.

            Po śmierci królowej władca postanowił znów się ożenić. Jego wybranką była szlachcianka z dalekiego dworu. Wielu uważało ją za niezwykle mądrą, lecz próżną kobietę. On jednak nie wierzył w słowa krytyki i odbyło się huczne wesele. Nowa królowa od początku źle traktowała małą służącą. Czuła się prawdziwą władczynią, więc bez wiedzy króla wypędziła dziewczynkę z królestwa. Dziewczę błąkało się, szukając schronienia, mieszczanie jednak traktowali ją z pogardą. Nikt nie miał na tyle serca, by jej pomóc. Postanowiła więc schronić się w pobliskim lesie. Błądziła po nim, aż zapadł zmrok. Było bardzo ciemno, słychać było tylko huczenie sowy. Nagle ujrzała w oddali mały promień światła. Podążała za nim i dotarła do małej chatki. Zapukała cichutko do drzwi. Otworzył jej brodaty mędrzec w podeszłym wieku i rzekł:

- Witam! Czego panienka szuka o tak późnej porze?

- Potrzebuję schronienia. Jestem sierotą, niegdyś pracowałam na zamku jako służka.

- Biedaczyna! – westchnął starzec. - Zapraszam! Czym chata bogata!

Dziewczynka przekroczyła próg  i znalazła się w niedużej izbie. Gospodarz ugościł ją kubkiem gorącej herbaty. Siedząc na drewnianym krześle, rozejrzała się dookoła. Pokoik miał drewniane ściany, na podłodze  leżał kolorowy, tkany dywan, stało tam malutkie łóżko i stół
z dwoma krzesłami, nakryty haftowanym obrusem. Obok stołu w kominku iskrzył się płomień, a w całej izbie było ciepło i przyjemnie. Dziewczynka opowiedziała mędrcowi
o swojej przeszłości. Wtedy on rzekł:

- Mimo tego, że  przeżyłaś tyle smutnych chwil, pamiętaj o tym, by nie zamartwiać się, tylko być szczęśliwą! Teraz pewnie jesteś już zmęczona, więc połóż się spać. Myślę, że ta noc przyniesie lepsze jutro!

I tak dziewczynka zamieszkała u niego. W chatce w środku lasu mijały lata. Codziennie budził ich śpiew ptaków, dziewczynka wyrosła na piękną panienkę, pomagała
w codziennych pracach, pielęgnowała leśne zwierzęta, zawsze była uśmiechnięta i radosna. Mędrzec jednak ciężko zachorował, bo był już bardzo stary i słaby. Pewnego wieczoru, gdy gwiazdy na niebie pięknie się srebrzyły, dziewczę usiadło obok łóżka, na którym leżał. Starzec położył swą dłoń na jej dłoni i rzekł:

- Przed tobą jeszcze wiele czasu. Masz świetlaną przyszłość, potrafisz wyrażać swoje uczucia, a one są w życiu bardzo ważne. Jesteś promieniem szczęścia w moim życiu. Nigdy się nie poddawaj, choćby smutek miał przezwyciężyć szczęście. Dziękuję ci, że jesteś ze mną w tej chwili.

Wtedy po jej policzku spłynęła niewielka łza. Wtedy mędrzec powiedział:

- Ta świeca płonąca przy moim łóżku jest świecą magiczną. Moja matka zapaliła ją, kiedy się urodziłem, zgaśnie kiedy umrę. Zdradzę ci jeszcze, że mój ojciec zostawił mi klucz do ogrodu szczęścia, a bramę do niego widzą tylko dobrzy ludzie. Klucz znajdziesz po mojej śmierci.

Po tych słowach mężczyzna zmarł. Jego ciało nagle rozpłynęło się w powietrzu,
a świeca zgasła. Dziewczę zaczęło łkać… Następnego dnia o poranku podniosła zgaszoną świecę. Leżał pod nią srebrny  klucz, był to klucz do ogrodu. Obejrzała go dokładnie i od razu wyszła do lasu. Niespodziewanie ujrzała wielką zdobioną bramę, wokół której rosło mnóstwo przepięknych róż. Gdy otworzyła wrota, jej oczom ukazał się niesamowity widok. Były tam tysiące roślin w przeróżnych kolorach, krzewy bzu, kwiatowe polany, drzewa akacjowe
o rozłożystych gałęziach i niewielkie jeziorko o przejrzystej wodzie. Spacerowała po łąkach aż dotarła do drewnianego budynku obrośniętego dzikim winem. Weszła do niego i ujrzała pięknego konia o kasztanowej maści i połyskującej grzywie. Dosiadła go i galopowała cały dzień. Wieczorem ujrzała wielką złotą roślinę. Zeszła z konia i zerwała jeden jej liść. Była to złota paproć, której kwiecie mogło uzdrowić chorych na każdą chorobę. Z zerwanym liściem gnała dalej, gdy nagle usłyszała cichutki śpiew dobiegający zza jednego z krzewów.  Był to śpiew cudowny, wypełniający duszę, leczący smutki i zmartwienia. Panienka podeszła do krzewu i ujrzała starszą kobietę. Miała ona siwe, upięte włosy, ubrana była w aksamitną suknię i  białe pantofle. Dziewczynka rozpoznała w niej swoją babunię, którą widziała bardzo dawno, tylko raz w życiu.

- Witam panią.

- Witam panienko, przypominasz mi mą wnuczkę. Nie wiedziałam, co się z nią dzieje, a smutek wypełniał całe moje serce. Szukałam ukojenia tutaj. Wśród tej pięknej przyrody
i dzięki rozmowom ze starym mędrcem, znalazłam odpowiedzi na wszystkie moje pytania. Czekałam tylko na to, aż ktoś się tu zjawi.

- A pani przypomina mi mą babunię. Tu w ogrodzie szczęścia można spotkać nawet rodzinę!

- Wnusiu kochana! Nie wiedziałam, czy jest jeszcze jakaś osoba na świecie, której obecność może mnie tak uszczęśliwić. Przez cały czas myślałam o tobie, czy kiedyś cię spotkam.

Rzuciły się sobie w objęcia, a babunia płakała. W ogrodzie żyło im się wspaniale. Dziewczyna zaprosiła tam wielu innych ludzi, a ze złotej paproci robiła lekarstwa dla chorych. Ogród przez długie lata służył ludziom, a na jego pamiątkę jedną z warszawskich dzielnic nazwano Szczęśliwice.

                                                                                                         

 

             

          

 

Oddaj swój głos:
(209)
()

Konkursy » Polska

(58)
15 października 2015 - 6 grudnia 2016

Szanowni Laureaci, szanowni Państwo, poniżej do pobrania dyplomy i podziękowania   nagrody dla Laureatów zostana...
(128)
15 października 2015 - 6 grudnia 2016

Protokół Jury „Polskie bajanie”, czyli II edycja międzynarodowego konkursu „Bajka i legenda świata w życie...
(53)
15 października 2015 - 6 grudnia 2016

Polska województwo pomorskie/ powiat słupski/ gmina Słupsk Lubuczewo   kategoria wiekowa dorosły Dom Pomocy...