Kalendarz »

    Brak wydarzeń.

1352. PL Magdalena Piasecka

20 października 2014,

Polska

województwo lubuskie

Zielona Góra  

 

kategoria twórcza A

kategoria wiekowa  VI klasa  

Świetlica Wiewiórka PCK 

 

 

Noc Nenufarów

Dawno to już było, przed wiekami…  W okolicy jedno tylko wielkie jezioro było, a na nim wyspa Lubusz. Na wyspie żył rybak Dobrosław ze swoją córką – jedynaczką. Dziewczyna zwała się Lubrzana, piękna była, dobra i pracowita. Ludzie chwalili ją za przywiązanie, jakie miała dla ojca, ale też dziwowali się, że taka młoda, a na chłopców rzadko spogląda. Razu pewnego wypłynął Dobrosław z córką na południowy brzeg jeziora i zarzucił sieci. W czasie kiedy czekali wypełnienia się sieci, zbliżał się do nich przebywający tam młodzian. Widział, jak młoda dziewczyna dzielnie pracuje z ojcem, jakim szacunkiem opiekuna swojego obdarowuje i z jaką miłością wielką na rybaka spogląda. Młodzieniec ofiarował pomoc przy wyciąganiu sieci i wyjmowaniu ryb. Był to myśliwy Sławoj. Podobała mu się dziewczyna – chciał się z nią jeszcze spotkać.Wianek miała na głowie, rozpuszczone włosy – cała w bieli długiej kwiecistej szaty do jakiegoś nieziemskiego zjawiska była podobna. Obiecał chłopak rybakowi, że i przy następnych połowach z chęcią wielką pomocnym będzie. Spotykali się często Sławoj i Lubrzana. Młodzi zakochiwali się w sobie z dnia na dzień z coraz większą mocą, a każdą chwile wolną od pracy spędzali razem.
Pewnego wieczora Lubrzana czekała na Sławoja w umówionym miejscu nad jeziorem. Tak jak wtedy i tym razem jezioro pokrywał kobierzec białych nenufarów, w które wpatrywała się zadumana dziewczyna. Nie wiedziała, że z oddali śledzi ją para oczu, ciemnych, groźnych i gniewnych. Były to oczy starej wiedźmy Wierzbichy. Ukryta w tataraku poczekała, aż dziewczę zachwycone bogactwem kwiatów zbliży się do pięknego białego kielicha i zaklęła Lubrzanę w kwiat nenufara.
I oto na tafli srebrzystego jeziora pojawił się przecudny nenufar, jaśniejący i skrzący się bielą swych płatków, bielą podobną tej, jaka miała szata zaczarowanej córki rybaka. Kiedy myśliwy przybył na brzeg jeziora, nie spotkał dziewczyny. Na piasku znalazł tylko bukiet kwiatów. Poznał, że ręka ukochanej ziele to ułożyła i niepokój wkradł się w serce młodzieńca. Pospieszył on do wsi po ratunek. Razem z okolicznymi rybakami wyruszył na poszukiwanie Lubrzany. Długo pływali, ale nigdzie nie było widać pięknej panny – po jeziorze pływał tylko nieziemskiej wielkości nenufar. Nagle Sławoj przypomniał sobie słowa druha, który widział, jak w południowej porze nad jezioro zmierzała wiedźma Wierzbicha. Jasnym się wtedy stało, że to ona winna jest zaginięcia Lubrzany, a wielki kwiat to z pewnością wszelką uwięziona dziewczyna. Przeto udali się wszyscy do chaty jędzy, aby zmusić ją do odczynienia zaklęcia i uwolnienia przyszłej narzeczonej myśliwego.
Czarownica nie chciała się do niecnego czynu przyznać, ale przelękła się Sławoja, który zapowiedział, że jak dziewczyny nie puści, Wierzbichę życia pozbawi. Wyznała więc, co trzeba uczynić, by przeklęcie spadło z Lubrzany. Według słów wiedźmy miłujący młodzieniec musiał głośno, z miłością wypowiedzieć imię swej lubej razy kilka. Sławoj zbliżył się do nenufaru i począł wymawiać imię Lubrzany. Kwiat otoczyła mgła wielka, co nagle z jeziora napłynęła, światła i błyski po niebie pląsać w tańcu szalonym poczęły.Kielich rozchylał płatki a widok tak niezwykłym się zdawał, aż wszyscy oddech wstrzymując końca cuda czekali. Nagle kwiat swe wnętrze całkowicie rozwarł i ukazała się wszystkim urodziwa Lubrzana.
Radość wielka zapanowała w sercach młodych, gdy ich wzrok spotkał się znowu po tych chwilach obawy i trwogi. Razem wyszli na ląd, gdzie udali się otoczeni radosnymi i roztańczonymi mieszkańcami wyspy na planowane zrękowiny.
Cała wieś utonęła w radości, tańcu i śpiewie, a na znak wielkiej miłości młodych przemianowano nazwę osady. I od tej pory zwie się ona nie Lubusz a LUBRZA – od imienia córki rybaka.

Oddaj swój głos:
(248)
()

Konkursy » Polska

(58)
15 października 2015 - 6 grudnia 2016

Szanowni Laureaci, szanowni Państwo, poniżej do pobrania dyplomy i podziękowania   nagrody dla Laureatów zostana...
(128)
15 października 2015 - 6 grudnia 2016

Protokół Jury „Polskie bajanie”, czyli II edycja międzynarodowego konkursu „Bajka i legenda świata w życie...
(53)
15 października 2015 - 6 grudnia 2016

Polska województwo pomorskie/ powiat słupski/ gmina Słupsk Lubuczewo   kategoria wiekowa dorosły Dom Pomocy...