Kalendarz »

    Brak wydarzeń.

559. PL Ewa Miduch dorosły/B

1 marca 2015,

Polska

województwo lubelskie

Lubartów

 

kategoria

kategoria wiekowa: dorosły

 

Emanuel, to znaczy „Bóg z nami”

 

Scena I

(Tło sceny przez całe przedstawienie stanowi stajenka, ustawiona w centrum, w której widać Maryję, Józefa, matka opiekuje się Jezusem, nosi i kołysze go na rękach, Józef jej pomaga, poprawia siano, bierze dziecko na ręce. Po lewej stronie sceny ognisko, śpią pasterze.)

 

(Po prawej stronie sceny, przed stajenką stoi łóżko, świeci się lampka nocna na stoliku, matka układa córkę do snu. Dziewczynka ubrana w piżamę przytula misia. Spokojna muzyka w tle.)

Mama

No dobrze, kochanie, gaś już światło, mieliśmy dziś pracowity dzień i jutro także czeka nas wiele wrażeń: kolacja wigilijna, prezenty, śpiewanie kolęd. Musisz wypocząć.

Dziewczynka

Mamo, możesz zostawić zapaloną lampkę? (Rekwizyt – lampka – świeci się.)

Mama

Amelko, no co ty, taka duża dziewczynka i zasypia przy zapalonym świetle?

Dziewczynka

Tak tylko pytałam.

Mama

No, śpij, kochanie, dobranoc (Całuje ją.), kolorowych snów, opowiesz mi o nich rano.

 

(Kołysanka Pora dobrej nocy G. Turnau, M. Umer

Przyszła pora kołysanek,
Przyszła pora utulanek,
Przyszła pora namawiania do spania, do spania...

To jest pora dobrej nocy,
To jest pora ciepłych kocy,
To jest pora zasypiania, zasypiania...

Kiedy kleją ci się oczy,
To już mówić nie ma o czym,
To już trzeba tylko spać.
Płynąć w kolorowym niebie
I odpocząć ciut od siebie,
Żeby rano znowu chętnie wstać.

We śnie wszystko jest ciekawsze,
We śnie wierzysz, że na zawsze,
Tak szczęśliwie i tak dobrze może być, może być.
We śnie mogą wszyscy wrócić,
We śnie możesz się nie smucić,
We śnie możesz jeszcze piękniej żyć.

 

(Na tle kołysanki - matka chwilę siedzi przy dziecku, potem PANTOMIMA - wchodzą aniołowie (od 5 – 8), siadają koło łóżka, kiwają się w rytm kołysanki, puszczają bańki mydlane, dwaj dmuchają na piórka  - bawią się, głaszczą dziewczynkę, zaglądają, czy śpi, uśmiechają się do niej, przykrywają ją kołdrą, uśmiechają się, niektóre mają instrumenty i „grają” na nich, tańczą, grają w łapki, w Ance kamance itp.  )

Dziewczynka

No tak, „taka dziewczynka i boi się ciemności, to wstyd!”, ale co ja na to poradzę…?

No nic, spróbuję pomyśleć o czymś przyjemnym, może uda mi się szybko zasnąć.

Co to….? Coś stuka ...? Nie, to tylko wiatr. (Chowa się pod kołdrę przestraszona.)

To chyba jednak nie jest wiatr. A te cienie….? Nie ma żadnych cieni, Amelko! No dobrze, już śpię. (Zamyka oczy, próbuje spać.) Co to za światło…? Nie, nie, nie, nie ma tu żadnego światła, znowu mi się coś wydaje. (Znów nakrywa się kołdrą.)

 

(Na widowni między rzędami pojawia się anioł, powoli zmierza w stronę w stronę sceny, trzyma w ręku latarenkę.)

Anioł

Amelko, Amelko….

Amelka

I na dodatek mam jakieś przesłyszenia…

Anioł

Amelko, Amelko….

(Dziewczynka wychyla głowę spod kołdry, nie dostrzega jeszcze anioła.)

(Anioł podchodzi do łóżka dziewczynki. Słychać spokojną muzykę.)

 

Widzisz tę gwiazdę na niebie? To ona świeci tak mocnym światłem. To gwiazda betlejemska. Ja jestem Gabriel.

 

Dziewczynka

O, Boże, anioł!

Anioł

Wielka mi rzecz, tylu się ich kręci tutaj. (Aniołki cały czas obecne na scenie. Machaja do Gabriela.)

Wstań, Amelko, załóż kapcie. Światło tej gwiazdy zaprowadzi nas do małego miasteczka, do pewnej stajenki. Chodź ze mną.

 

(Aniołowie znikają ze sceny. Gabriel z Amelką udają się w drogę –wędrują po widowni – muzyka. Dziewczynka z misiem lub poduszką.)

 

Scena II

(W innym miejscu sceny śpią pastuszkowie, budzą się. Mają owieczki np. pluszowe, drewniane miseczki, sztućce, ciupagi, kije, fujarki.)

Pierwszy

Któż to świeci mi po łocach? Toć to nocka jesce!

Drugi

Wstawaj, wstawaj, patrzaj w niebiosa, to na niebie łuna jakaś, niebo płonie!

Pierwszy

Ło, to wielkie wydarzenie, musi w niebiosach wielkie wesele. (__ - akcent gwary podhalańskiej)

 

(Dostojna muzyka, wchodzi anioł.)

Anioł

„Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu, dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie.”

Trzeci

Pódźmy więc za tą gwiazdecką!

Czwarty

Łobacmy tego Mesjasa!

Drugi

Jędrek, gnaj ino łowce! Idziemy!

 

(Piosenka – kolęda. Pasterze wyruszają za aniołem do Betlejem  - wchodzą na widownię i wędrują między rzędami.)

 

Scena III

 

(Maryja, Józef, matka opiekuje się Jezusem, nosi i kołysze go na rękach, Józef jej pomaga, ma w ręku latarenkę, odstawia ją, poprawia siano, bierze dziecko na ręce.)

 

Muzyka będąca tłem do tej sceny.- Z. Preisner


Śpij Jezu, śpij, śpij mój maleńki, 
Już ciemna noc wokół stajenki. 
Pasterze poszli spać i gwiazda zgasła,
Królowie wrócić chcą na noc do miasta. 

Śpij Jezu, śpij, śpij mój maleńki, 
Już ciemna noc wokół stajenki. 
Dla Ciebie cały świat, przed Tobą życie, 
Czekamy tyle lat przyszedł Zbawiciel. 
Co dalej nie wie nikt, tylko prorocy, 
Dzieciątko słodko śpi na skraju nocy. 

Śpij Jezu, śpij, śpij mój maleńki, 
Już ciemna noc wokół stajenki, 
Już ciemna noc wokół stajenki.

 

 – wchodzą pastuszkowie, może być kołysanka Maryi, pastuszkowie głaszczą owieczki.)

 

Pastuszek pierwszy

Zdjąć copki.

To je Mesjas Pan.

Witojze, nas Panie malusieńki!

Drugi

Chwała Tobie, Zbawicielu!

Trzeci

Ciesymy się, ze mogliśmy Cię przywitoć na tym łoto świecie!

Czwarty

Zagrajmy mu pieśń radości, ze się narodził na nasej biednej ziemi.

(Kolęda)

Pastuszkowie siadają po dwóch stronach stajenki zapatrzeni w Jezusa.)

 

(Anioł z Amelką idą w kierunku sceny – idą w stronę stajenki, nic nie mówią, przyglądają się scenie.)

 

Amelka

Już wiem, gdzie mnie prowadzisz – do stajenki betlejemskiej, ale czy to możliwe? To musi być sen?!

(Zatrzymują się gdzieś na uboczu.)

Anioł

Masz rację, to stajenka betlejemska, tu narodził się wielki książę, Bóg – człowiek, Zbawiciel świata, a Maryja ułożyła go w żłóbku dla zwierząt. Podejdźmy bliżej.

Amelka

Powiedziałeś:  „książę”?

I to ma być Jego pałac? Ta licha stajenka?! A zamiast tronu – żłóbek?! A to pewnie jego poddani – pastuszkowie?!... Takiego księcia jeszcze dotąd nie było. (z niedowierzaniem)

Anioł

Masz rację, takiego księcia jeszcze nie było!

Amelko, wszystko zrozumiesz w odpowiednim czasie.

(Przyglądają się nadal, obserwują trzech króli.)

Scena IV

Agata Miklaszewska, Z. Preisner

W ciemną noc padał śnieg nad Betlejem,

w ciemną noc biały śnieg.

Nikt nie znajdzie Małego w takiej śnieżnej zawiei,

na stajence kołderka leży śnieg.

 

Trochę siana schowanego przez pasterzy na zimę,

okruch chleba na stole, ślady wosku na świeczce,

Józef dłońmi osłania płomyk lampki oliwnej,

Matka Boska klęcząca nad dzieckiem.

 

Pierwsza gwiazda prowadzi błyskiem światła po niebie

do Jezusa w stajence poprzez śnieg.

 

Trzej królowie niosą dary, pogodzeni na chwilę,

ślady zwierząt na śniegu, bo wiedziały już wcześniej.

Pastuszkowie zdziwieni, że to stało się u nich,

że sam Bóg wybrał sobie stajenkę.

 

(Na tle muzyki PANTOMIMA wędrują mędrcy po widowni, przed sceną wyjmują kompas, sprawdzają, mają lunetę, mapy, naradzają się, trochę się spierają, muzyka cichnie.)

 

Kacper

Cóż to za król, że całe niebo swoim blaskiem obwieszcza jego narodziny?

Melchior

Od lat obserwuję gwiazdy, analizuję, jak zachowują się na niebie, ale gwiazdy o takim blasku nigdy nie widziałem?

Baltazar

Słyszałem, że pojawienie się takiego zjawiska zapowiada przyjście Mesjasza – Zbawiciela całego świata.

Kacper

Spójrzcie, chyba nadszedł kres naszej podróży! (pokazuje dłonią stajenkę) Niebiański blask kieruje nas do tej stajenki.

Melchior

Pójdźmy więc, przywitajmy nowego Króla i złóżmy mu nasze dary.

 

(Muzyka. Podchodzą trzej królowie, widać z dala stajenkę z pastuszkami, jeden z nich okrywa żłóbek siankiem, królowie kłaniają się, składają dary)

 

Scena V

Muzyka (Cały czas coś się dzieje w stajence.)

Anioł

Widzisz tego pastuszka? Tego z prawej. Jest taki szczęśliwy, zapatrzony w małego Jezusa. Dzisiaj zginęły mu dwie owce ze stada – to ogromne zmartwienie dla każdego pasterza. Spójrz, Jezus wypełnił miłością całe jego serce, już się nie martwi. Teraz na wszystko patrzy inaczej.

Amelko, ty też nie musisz się już bać… nie tylko ciemności, w twoim sercu narodził się Jezus – Książę Pokoju – Światło Świata, które rozproszy każdy mrok.

 

(Podchodzą do stajenki, Amelka idzie do Maryi, bierze Jezusa na ręce.)

 

Amelka

Dziękuję Ci, Dziecino, że przyszłaś na świat. Dziękuję Ci za moją mamę, za to, że całuje mnie na dobranoc i że piecze taki dobry sernik. Dziękuję Ci za tatę i za to jego „Eh, Amelko, głuptasie”. Dziękuję Ci za brata, za to, że jutro wigilia, że będą kolędy i kluski z makiem i wiesz, co? już się nie boję, bo już w całym moim sercu jest jasno, nie trzeba zapalać w nim lampki przed snem, bo Ty zawsze jesteś ze mną.

 

Amelka (do widzów)

Z całego serca życzymy Wam dzisiaj, aby Jezus – ta mała Dziecina, która otuliła swoją miłością jak śniegiem pastuszków, aniołów i mnie – Amelkę – przytuliła do swojego serca każdego z Was, aby w Waszych sercach znalazła schronienie jak w stajence betlejemskiej i rozpromieniła je blaskiem swej delikatnej miłości, niegasnącym światłem pokoju, szczęściem bez miary – nie tylko w święta, ale w każdym dniu Waszego życia.

 

(Kolęda, z góry sypie się konfetti lub bańki mydlane)

Poszczególni bohaterowie „odpalają” świeczki (podgrzewacze elektryczne) od świecy, którą trzyma anioł Gabriel i wracają na swoje miejsce. Są ustawienie po dwóch stronach stajenki tak, by siebie nawzajem nie zasłaniać.

 

Z. Preisner

Całą noc padał śnieg
Cichy, cichy, cichuteńki,
Przyszedł świt, a tu świat
Cały biały, bielusieńki
Jakby ktoś świata skroń
Gładził chłodem białej ręki
I powiedział szeptem doń:
„Nic się nie bój, mój maleńki.”

Ref.: Niech cię głowa już nie boli,
Niech cię smutna myśl nie trapi,
Bo od dziś, bo od dziś
Pokój ludziom dobrej woli.
Otwórz oczy, znów się zbudź
Z mroku czarnej melancholii
I ptaszęcym głosem nuć:
Pokój ludziom dobrej woli!

 

 

Oddaj swój głos:
(8)
()

Konkursy » Polska

(58)
15 października 2015 - 6 grudnia 2016

Szanowni Laureaci, szanowni Państwo, poniżej do pobrania dyplomy i podziękowania   nagrody dla Laureatów zostana...
(128)
15 października 2015 - 6 grudnia 2016

Protokół Jury „Polskie bajanie”, czyli II edycja międzynarodowego konkursu „Bajka i legenda świata w życie...
(53)
15 października 2015 - 6 grudnia 2016

Polska województwo pomorskie/ powiat słupski/ gmina Słupsk Lubuczewo   kategoria wiekowa dorosły Dom Pomocy...